18 marca 2011

Oko ludzkie jak aparat fotograficzny.

oko ludzkie jak aparat
  Żaden narząd zmysłów nie dostarcza człowiekowi tak wielu bogatych informacji i wrażeń jak oko. Nic też dziwnego, jest to bowiem jeden z najbardziej skomplikowanych narządów, jakimi dysponujemy. Narząd wzroku jest najważniejszym naszym zmysłem umożliwiającym nam funkcjonowanie w świecie zewnętrznym.
Oko rozróżnia ni mniej, ni więcej tylko 160 kolorów i 600 000 odcieni!



  Z punktu widzenia fizyki oko jest receptorem fal elektromagnetycznych światła widzialnego, z których - skupiając je za pomocą systemu soczewek - tworzy obraz pomniejszony, a także odwrócony "do góry nogami", podobnie jak slajdy w rzutniku. Następnie oko przekształca obraz w bodźce nerwowe, które wysłane są do mózgu. Oko jest więc tylko narządem dostarczającym informacji do mózgu. Dopiero w mózgu bowiem pochodzące z obu oczu obrazy łaczą się w jeden, zostają ponownie odwrócone i zarejestrowane jako obraz. Być może zabrzmi to dziwnie, ale można więc powiedzieć, że "widzimy za pomocą mózgu"

Ważne!
  • Nieprawidłowa budowa oka prowadzi do szeregu chorób. Krótkowzroczność np., ma miejsce wówczas, gdy oko jest "zbyt długie". Dalekowzroczność - kiedy jest "zbyt krótkie". Takie wady refrakcji są wrodzone, dlatego należy skontrolować oczy u dzieci. Im szybciej rozpocznie się leczenie wady wzroku za pomocą okularów lub szkieł kontaktowych, tym lepiej.
 Oko składa się z trzech elementów: układu optycznego w gałce ocznej, nerwów wzrokowych przekazujących obraz do mózgu i układu pomocniczego, umożliwiającego sprawne funkcjonowanie oka i poruszanie nim. Działanie oka można porównać do działania aparatu fotograficznego.
Układ optyczny;
Gałka oczna mająca 2,5 cm średnicy, otoczona jest trzema błonami . Do zewnętrznej - twardówki - przyczepionych jest sześć mięśni, które kierują okiem. Z przodu twardówka przechodzi w przezroczystą rogówkę. Rogówka, wypełnione przezroczystym płynem wodnistym komory gałki ocznej oraz soczewka mają działanie obiektywu w aparacie fotograficznym. Przed soczewką oka znajduje się tęczówka (iris) ze źrenicą, odpowiednikiem przesłony. Przy silnym świetle zwęża się, powodując zmniejszenie otworu, przez który światło pada na siatkówkę i chroni w ten sposób niezwykle wrażliwe komórki wzrokowe. Od znajdujacych się w tęczówce barwników zależy kolor oczu. Grubość zawieszonej na obwódce mięśniowej soczewki może się zmieniać. Mięsień w kształcie pierścienia może powodować, że soczewka będzie grubsza lub cieńsza. Na tym właśnie polega akomodacja oka. W pozycji spoczynku jest ono ustawione na "nieskończoność". Przy patrzeniu z bliska soczewka jest grubsza. Mechanizm akomodacji słabnie z wiekiem (starcza nadwzroczność). Za soczewką znajduje się galaretowate ciało szkliste, dokładnie wypełniające większość część gałki ocznej aż po siatkówkę.

Nerwy wzrokowe;
 Nerwy wzrokowe znajdują się z tyłu gałki ocznej w siatkówce, (odpowiedniku kliszy w aparacie), na której usytuowane są właściwe komórki wzrokowe: miliony  "pręcików" i "czopków". Każda z tych światłoczułych komórek wysyła bodźce do włókien nerwów wzrokowych biegnących do mózgu. Pręciki pozwalają widzieć w półmroku, czopki odpowiadają za postrzeganie barw oraz ostrość widzenia przy dobrym oświetleniu. Najwiekszą wrażliwością na barwy i światło cechuje się umieszczona centaralnie w siatkówce plamka żółta. Po drodze do mózgu nerwy prawego i lewego oka krzyżują się. Obrazy są projektowane jeden na drugim, dzięki czemu możliwe jest widzenie przestrzenne.

Układ pomocniczy;
 Składa się z wielu części. Należą do niegto powieki i rzęsy, które za zadanie mają ochronę oka przed wnikającymi ciałami obcymi. Powieki rozprowadzają łzy na rogówce, dzięki czemu pozostaje ona czysta i wilgotna oraz nie jest szorstka i nie mętnieje.

Oko i rozpoznanie chorób;
 Rozpoznanie chorób poprzez badanie dna oka. Cukrzycę oraz niektóre zaburzenia nerek lekarz może rozpoznać obserwując siatkówkę. Lekarze i przedstawiciele medycyny alternatywnej spieraja się  co do metody diagnozowania chorób na podstawie obserwacji i koloru tęczówki.
  • Plamka ślepa - to miejsce, w którym nerwy wychodzą z gałki ocznej. Jest ono pozbawione światłoczułych komórek wzrokowych i dlatego nie odbiera obrazu.
  • Jaskra - prowadzi do uszkodzenia oka na skutek zwiększenia ciśnienia śródocznego (glaucoma). Często mozliwe jest leczenie farmakologiczne, powodujące w najgorszym razie zatrzymanie jej rozwoju.
  • Zaćma - polega na zmętnieniu soczewki i najczęściej wymaga leczenia operacyjnego.
 Oko - dzięki systemowi soczewek w gałce ocznej, powstaje pomniejszony obraz tego, na co patrzymy. Musi on zostać przetworzony przez mózg.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Lineye.pl