Dieta zgodna ze swoją grupą krwi.

 Cztery przykłady, po jednej dla każdej grupy krwi, podobnie jak się odżywiać, by być zdrowym, żyć dłużej i osiągnąć idealną wagę.

Jak działa?

Książka D'Adamo zawiera opis czterech diet przeznaczonych dla osób wyodrębnionych ze względu na ich grupę krwi. Osoby z grupą krwi 0 to "myśliwi", dla których najbardziej odpowiednie są: chude mięso, wysokobiałkowe, ale pozbawione substancji chemicznych, drób i ryby, z bardzo ograniczoną ilością ziarna i roślin strączkowych.

Witamina B2 - bliska witaminie B1

  Witamina B2 - bardzo często występuje jednocześnie z witaminą B1, i brak jej niekiedy dostarcza tych samych objawów chorobowych. Ale brak witaminy B2, który może wystapić niemal z tych samych przyczyn, charakteryzuje się ponadto: suchym zapaleniem skóry (dermatitis), pękaniem śluzówek w kątach ust, wrag, jamy ustnej czyli tzw. zajadami, zmniejszeniem ostrości wzroku, łojotokiem uszu, zapaleniem jamy ustnej, zmniejszeniem odporności w chorobach zakaźnych, niedokrwistością, zwolnioną regeneracją krwi, ponadto objawia się dychawicą oskrzelową, nerwicami, zaćmą czyli kataraktą, pęcherzycą, łuszczycą, zapaleniem spojówek - od czego zawsze mogą się dołączyć objawy wyliczone przy omawianiu witaminy B1.

Witamina B1, "Antineuritic - vitamin"

 Witamina B1, nie miała jakiejś popularnej nazwy od początku, mimo iż to ona właśnie była pierwszą odkrytą witaminą: tak nazwał ją "Funk" i nadana nazwa uległa tylko takim zmianom, że z początku mówiono "ten witamin" , w latach dwudziestych usiłowano tę nazwę spolszczyć i witaminy nazywano, zresztą bardzo krótko "życianami", ale to wszystko się nie przyjęło, witaminy we wszystkich językach świata pozostały witaminami, a witamina B1 nosiła przez pewien czas nazwę "Antineuritic - vitamin", aż się ustaliły dwie nazwy naukowe aneuryna w Europie, a thiamina w USA.

 

Zaparcie i zastosowanie ziół

 Zaparcie jest dlatego trudne do wyleczenia, że ma różne przyczyny, czasem wiele przyczyn równocześnie, a wszystkie trzeba usunąć, żeby zaparcie nie nawracało się po zaniechaniu środków objawowych.

 Przyczyną pierwszą jest niedomoga wątroby, co charakteryzuje się niedostatecznym wydzielaniem żółci, przez tę watrobę produkowanej, a żółć już w dwunastnicy rozwalnia masy trawione.

 

Sól, cukier i nikotyna - nieprzyjaciel dla twojego żołądka.

  Błona śluzowa żołądka chroni go przed infekcjami. Sok żołądkowy o prawidłowym składzie ma duże zdolności bakteriobójcze, wynikające z działania kwasu solnego (a nie enzymów). Podczas gorączki zmniejsza się wydzielanie kwasu solnego.

 Wysoka temperatura może spowodować skłonność do zakażeń przewodu pokarmowego. Chorobotwórcze drobnoustroje wykazują zmienną wrażliwość na kwas solny. Poza tym są one chronione przed działaniem kwasu przez masy pokarmowe i rozcieńczenie soku żołądkowego (duża ilość wypijanej wody). Nadmierne wydzielanie wolnego kwasu solnego w żołądku (nadkwasowość żołądka) jest jednym z najczęstszych objawów chorobowych żołądka. Przyczyna nadmiernego wydzielania wolnego kwasu solnego ściśle związana jest z wytworzeniem wrzodu trawiennego żołądka. Niedokwaśność soku żołądkowego, a w niektórych przypadkach brak wolnego kwasu solnego, wskazuje przede wszystkim na proces zanikowy błony śluzowej żołądka, niezależnie od tego, czy chodzi o prosty nieżyt zanikowy, czy o rozwijający się nowotwór złośliwy (rak żołądka). Trzy główne schorzenia żołądka to: nieżyt (zapalenie błony śluzowej żołądka), wrzód trawienny i rak żołądka.

Choroby; Angina - najczęstszy wróg naszego gardła.

  Połykanie polega na jednoczesnych kolejnych skurczach języka, mięśni gardła i przełyku, przesuwających pokarm z jamy ustnej do żołądka. Gdy pojawią się trudności w przełykaniu należy - natychmiast udać się do lekarza.

 Zaburzenia połykania powstają z powodu: porażenia nerwów lub mięśni połykowych, stanów zapalnych gardła i przełyku oraz zmian w anatomicznej zmianie przełyku. Przyczyną zaburzeń połykania wskutek porażenia nerwów jest błonica, postępujące porażenie opuszkowe oraz zatrucie jadem kiełbasianym. Zaburzenia anatomicznej drożności przełyku polegają na wytworzeniu się rozmaitych uchyłków, zwężeń lub rozszerzeń. Zmiany te mogą być wrodzone lub nabyte. W miejscach tych gromadzi się w dużych ilościach spożywany pokarm, rozkłada się, a następnie uciskając na przełyk, utrudnia połykanie. Kęs pożywienia pozostaje wówczas w gardle.